Gemeenteraad in Rode
Op 9 januari ging in Rode de eerste gemeenteraad van de nieuwe legislatuur door. De raadzaal zat ongewoon vol, de laan voor het gemeenthuis stond zoals gewoonlijk vol…. met een waterkanon en overvalwagens vol rijkswachters, ttz, federale pakkemannnen. In een faciliteitengemeente is een gemeenteraad nog steeds een zeer gevaarlijke bedoening ook in dit nieuwe millennium. Het eerste halfuur waanden de aanwezigen zich in Studio 100 bij een opname van Samson en Gert waar de Burgemeester voor één keer een vrouw was. 24 keer Mijnheer en Mevrouw zusenzo u mag de eed komen afleggen, ik zweer enzovoort, Mijnheer en Mevrouw zusenzo ik bevestig u in uw ambt van gemeenteraadslid en, als ze haar tekst niet vergat, proficiat Mijnheer en Mevrouw zusenzo. Dat zal allicht in veel gemeentes een nogal hilarisch gedoe zijn omdat veel van de nieuw verkozen gemeenteraadsleden zich geen houding weten te geven bij zo’n eerste officiële optreden, maar in Rode is het extra komisch omdat een groot aantal van die mensen alleen van horen zeggen weten wat ze precies aan’t vertellen zijn. Sommigen probeerden hun onkunde dan ook te verstoppen door de eed heel stilletjes af te leggen zodat niemand iets zou merken, anderen hadden duidelijk dictielessen gevolgd om dat ene zinnetje in bijna perfect Nederlands luid ten berde te geven. Wij weten ondertussen dat het merendeel van de franstalige verkozenen, de Nederlandse taal niet machtig, de komende zes jaar geen gebenedijd woord meer zullen zeggen. Mevrouw de toen nog burgemeester verborg haar onkunde achter nerveus gegiechel. Na het eerste vrij komische gedeelte was het de buurt aan mevrouw de toen nog burgemeester om de eed af te leggen in handen van de net aangestelde tweede schepen, waardoor zij prompt geen burgemeester meer was en eerste schepen werd. Heel even suspens, er werd een lijst afgelezen van alle verkozenen in volgorde van belangrijkheid en het was zowaar niet Mevrouw de dan eerste schepen maar Dhr. Clerfayt die op n° 1 stond. Eerste punt op de agenda was dan ook : het aanstellen van een dienstdoend burgemeester. De n° 1 op de lijst vond het toen nodig om expliciet Mevrouw de toen eerste schepen voor te dragen. Waarop de Vlaamse oppositie, bij monde van fractieleider Luc Voets, Ann Sobrie voordroeg als dienstdoend burgemeester. Verschillende redenen waarom niet Mevrouw Rollin maar wel Mevrouw Sobrie het beter zou doen als burgemeester waren (en zijn) :
- Bijna nooit afwezig op het schepencollege in tegenstelling tot haar collegae van de meerderheid
- Niet het symbool van het non-bestuur van de afgelopen 12 jaar
- In tegendeel een symbool voor een, fris, nieuw en vooral Vlaams bestuur
- Geen communautair gehakketak zoals de afgelopen 2 legislaturen
- Een beleid dat dichter bij de bevolking zou staan enz enz…
Het mocht natuurlijk allemaal niet baten, mevrouw de toen nog eerste Schepen werd met ruime meerderheid verkozen tot dienstdoend burgemeester. Na zo’n eedaflegging is er geen ontkomen meer aan, de meerderheid moet zichzelf nog fijn bewieroken in een al even fijne speech. Eerst gauw even mompellen dat de gemeenteraad afgesloten is. Na de beste wensen voor het nieuwe jaar en millennium, het beloven van het voortzetten van het huidige beleid (konden we iets anders verhopen), was het tijd om wat Vlaams is op zeemzoete manier een veeg uit de pan te geven. Uiteraard wil Mevrouw Rollin vrede en verdraagzaamheid in onze gemeente, agitatie komt altijd van buitenstaanders (dat zijn alle Vlamingen in haar ogen, dus ook die van Ro), de mensen mogen zich daar niet laten door meeslepen. Met andere woorden, ze zijn zo stekeblind dat ze niet willen zien dat de mensen uit Rode ook niet bepaald gecharmeerd zijn door haar francofone beleid. Dat moest dus even duidelijk gemaakt worden en na 10 minuutjes uit het hoofd geleerde Vlaamse speech schakelde ze, verdraagzaam zoals ze is, over naar het frans. Wat er toen nog gezegd werd zal de Vlamingen, die in de raadzaal zo bleek in de meerderheid waren, worst wezen. Zij verlieten namelijk, Vlaamse verkozenen incluis, massaal en luidruchtig de zaal en lieten haar verder brabbelen tegen de vier man plus obligate paardekop die blijkbaar het franstalige publiek uitmaakten. Het feit op zich dat de franstalige aanhang in wel heel kleine getallen kwam opzetten, en dan meestal nog met een half uur vertraging, is zeer merkwaardig te noemen. Blijkbaar staat het franstalige bestuur dan toch niet zo dicht bij de bevolking als ze zelf graag geloven en stemmen de franstalige bewoners enkel voor hen omdat ze bang gemaakt zijn van een Vlaams bestuur, al is dat franstalige bestuur dan ei zo na waardeloos. Opmerkelijk was de late tussenkomst van nieuw gemeenteraadslid Geertrui Windels-Van Rompuy. Zij vroeg de burgemeester hoe het komt dat de franstaligen in de faciliteitengemeenten het zo moeilijk hebben met het aanvaarden en respecteren van het Vlaams karakter van de gemeente waar zij zich vrijwillig komen vestigen. Zij vroeg waarom zij geen voorbeeld nemen aan Vlamingen die zich in Wallonië vestigen en die zich daar probleemloos aanpassen met respect voor de plaats waar zij zich vestigen, frans praten en zelfs als zij een handelszaak beginnen, al hun publicitaire aankondigingen in het frans doen. Genoeg stof om de komende zes jaar over na te denken. Ook voor de Vlaamse verkozenen. Hun wacht de moeilijke taak om de franstalige bewoners te overtuigen dat een Vlaams bestuur niet enkel Vlaams zou zijn maar allicht ook beter dan wat ze nu krijgen omdat zij verknocht zijn aan heel Rode, wat van huidige bestuur niet kan gezegd worden.