Vlaamse vrienden,
Reeds voor de vijfde keer op rij vraagt Roger mij om als jaarlijkse vaste TAK-spreker een TAK-visie te geven op de politieke gebeurtenissen, voornamelijk in Vlaams-Brabant. Ook de traditionele oproep tot steun zal er dit jaar bij zijn.
Maar ik moet u eerlijk bekennen dat ik het deze keer over een totaal andere politieke boeg zal gooien. Ik worstel de laatste dagen immers met een enorm gewetensprobleem dat zelfs de grootte van de Belgische staatsschuld overstijgt.
Net zoals de heilige apostel Paulus werd ik vorige week in open veld getroffen door een paarse bliksemschicht. Sindsdien, Vlaamse vrienden, heb ik het enige en ware licht gezien. Ik keek in de spiegel en dacht: “Gedaan met alle negativiteit!!! Voor eens en voor altijd komaf met het “klaagzangflamingantisme” dat de Vlaamse beweging vanaf haar ontstaan bleef teisteren. Bart jongen, er staat een totaal nieuw leven voor jou”.
En inderdaad, ik ben als een gek naar de krantenwinkel gehold om alle Vlaamse kranten vol lofzangen over ons mooie landje en haar modelpolitici van boven tot onder door te nemen. Ik heb de zuivere berichtgeving van onze nationale zender zonder vooroordelen tot mij laten komen. Ik heb met open mond geluisterd naar de mooie Nederlandse woorden van een Antoine Duquesne en een Elo Di Rupo die de Vlaamse "R" zo sexy laat rollen.
Toen ik ‘s nachts ontwaakte voor de beeldbuis - na een zoveelste herhaling van het laatavondnieuws - kon ik mij echt niet meer houden. Ik voelde het: ik was een ander mens geworden! Ik had mij overgegeven aan een hogere macht! Een nieuwe, positief ingestelde, universeel-breeddenkende en politiek-correct-denkende paars-groene De Valck was herboren!
Iets later ben ik volledig in elkaar gestort, heb ik uren zitten huilen. Ben ik even later op psychiatrisch onderzoek geweest bij dr. Valkeniers, maar dat heeft nog minder geholpen.
Teleurgesteld in de diepteanalyse van Valkeniers heb ik uit frustratie alle Vlaamse tijdschriften door het raam gekieperd en mijn bibliotheek over de Vlaamse beweging naar het containerpark gevoerd voor recyclage. Dit alles stilzwijgend gedreven door een nieuwe intellectuele en spirituele paarse wind, die mijn vertroebelde geest eindelijk verloste en zuiverde van al het negativistisch en verstarde Vlaams-nationalistische denken.
Toen ik ‘s avonds in mijn zetel neerplofte, kreeg ik nog enkel deze schamele woorden over mijn paarse lippen: "Waar was ik al die jaren in godsnaam mee bezig? Waar is de Vlaamse beweging in godsnaam mee bezig? Wanneer leert Vlaanderen nu eens zijn minderwaardigheidscomplex naast zich neer te leggen ? Wanneer durft de doorsnee Vlaming en een zeer kleine fractie van de Vlaamse publieke opinie zich in te leven in de denkwereld van onze francofone vrienden hier in Vlaams-Brabant die, omwille van de armoede in het zuiden of de overbevolking in Brussel, zich noodgedwongen moesten gaan vestigen in de verpauperde Vlaamse sloppenwijken rond onze hoofdstad?”
Laat ons de zaken even nuchter bekijken zoals een groot Belgisch politicoloog, Kris Deschouwer, het ons heeft voorgedaan.
Nog nooit in de geschiedenis van ons dierbaar België heeft ooit een politieke generatie zoveel aan liefdadigheid gedaan als de huidige.
Ik krijg er de tranen van in de ogen als ik zie hoe partijen uit een ongebreideld rechtvaardigheidsgevoel, elkanders politieke vluchtelingen in hun schoot opnemen.
Net zoals de Bijbel het voorschrijft, krijgt elke gebuisde en gefaalde politieker een nieuwe kans bij een andere familie. Alleen is het voor de brave burger lang niet duidelijk wie bij wie onderdak vindt.
Wie vraagt asiel aan bij welke partij? Kan u deze politieke soap nog volgen? Volgens mij doen de politici dit om de burger wakker te houden want soaps zijn tegenwoordig goed voor de kijkcijfers. Inderdaad, Vlaamse vrienden, de politiek houdt van de burger en beloont hem/haar af en toe met onverwachte verrassingen. “Dat doet mijn man al lang niet meer”, zou uw vrouw zeggen. “Nietwaar, mijnheer…?”
Wat mij bijzonder getroffen heeft en gerust mag gezien worden als klap op de vuurpijl van de paarse nieuwe politieke cultuur,
is dat de Rosettaplannen van Laurette Onckelinckx nu toegepast worden op zogenaamde toppolitici. U kent de plannen nog wel: banen scheppen voor langdurig werklozen… uiteraard op Waalse maat gesneden.
Een samenleving die kansarme jonge politici van het laatste knoopsgat een baan aanbiedt om onze tot Vlaamse provincie gedegradeerd gewest te besturen én daarvoor 50-plussers de kans geeft vervroegd op pensioen te gaan, kan men zonder blikken of blozen een toonbeeld van de ideale welvaartstaat noemen.
Fantastisch toch he, dat jonge mensen zonder ervaring onze Vlaamse regio mogen leiden onder het peterschap van slechtogende en weinig mediatieke oude rotten uit de blauwe doos zoals Denijs, Gabriëls en Coveliers met de uitgedoofde pijp.
Waarom heeft de Vlaamse beweging toch steeds die onbedwingbare drang te kankeren op alles wat goed draait? In elke goede relatie is een leugentje om bestwil soms noodzakelijk om de goede sfeer erin te houden.
De verdediger van het Belgische patronaat, het VBO, vertelde onlangs in onze uiteraard regeringsgezinde goednieuws-showpers dat de transfers van Noord naar Zuid een overroepen fabeltje zijn.
Waarom kunnen de verdedigers van ons kleine Belgenlandje nooit eens ongestoord even doorliegen om Belgische, dus Waalse, bestwil?
Goed maar dat deze onvaderlandse reacties zeldzamer worden in onze kritische Vlaamse pers.
Waarom moeten de KBC en, nog straffer, het VEV altijd die cijfers betwisten? Nu spreken ze al van 10 miljard euro. Een pure schande. En dit in een wereld van economische schaalvergroting en wereldsolidariteit.
Ongelofelijk dat er nog wantrouwige mensen rondlopen die doorzichtigheid en controleerbare solidariteit nastreven.
Cijfers zijn toch zo onpersoonlijk.
‘t Is toch ook meer dan normaal dat de verarmde en gediscrimineerde francofone minderheid uit Wallonië en Brussel minder stemmen nodig hebben om een verkozene in het ribfluweel van de kamers neer te planten.
Samen met de brede paarse publieke opinie vind ik het maar uiterst kleinzielig dat Vlaanderen valt over het feit dat amper 730.000 Vlaamse stemmen niet vertegenwoordigd zijn in de federale parlementen en daardoor 20 zetels missen. Waar zijn we mee bezig?
Dat is toch een detail in de geschiedenis.
Maar goed dat de parlementen paritair blijven samengesteld. Stel je even voor. Mocht Vlaanderen zijn numerieke meerderheid laten gelden, dan..., dan... ik kan het bijna niet over mijn lippen krijgen… Het angstzweet breekt me uit. Ja, dan staan ons hier werkelijk Joegoslavische toestanden te wachten, zoals etnische zuiveringen en zo.
Echt waar hoor! Dit komt niet uit de Plopkrant. Ik heb het gelezen in tijdschriften waar Belgische intellectuelen in schrijven zoals euuhh… Olivier Maingain, Pol Pataer en… a ja, Kris Deschouwer.
Maar goed, er zijn heel wat belangrijkere wereldproblemen die voorrang kregen voor onze paars-groene regering zoals eeeuuuhhh… het homohuwelijk, eeuuuhhh… meer gratis bussen...
Enfin mensen, waar zijn we mee bezig? Al die kleinzielige Vlaamse boekhouderscijfertjes…
Is het nu zo erg dat een Vlaamse partij zoals het Vlaams Blok, die meer stemmen haalt dan de Waalse MR Van Louis Michel, 6 zetels minder krijgt in de federale kamer? Dat de NVA met 200.000 stemmen slechts 1 zetel haalt en Ecolo, met minder stemmen, 4 zitjes binnenhaalt? Is het nu gedaan met die Vlaamse muggenzifterij?
Soit, het is alleszins een geruststelling voor de Belgische francofonie in al haar geledingen en vormen dat de brede Vlaamse pers zich eindelijk neerlegt bij het logische feit dat na 173 jaar Belgiekske de francofone minderheid over de Vlaamse meerderheid regeert.
Maar goed ook! Wallonië en Brussel, dé koplopers in democratische ethiek, zijn gelukkig tot op heden gespaard gebleven van reactionair- nationalistische krachten. Zij blijven geloven in de zuivere idealen van de Franse revolutie die vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid predikt.
Het is dan de logica zelve dat mensen met zulk een hoog humanistisch en verdraagzaam gehalte, opnieuw het dolgedraaide roer overnemen in het Belgisch land van melk en honing.
Met veel plezier volg ik dagelijks de regeringsonderhandelingen.
Echt een toffe bende onderhandelaars bij elkaar. Het gaat er zo ontspannen aan toe dat zelfs Elio, u weet wel de "Dieu de la Wallonie", er enkele dagen met zijn vriendje tussenuit kan. Even uit de dagelijkse politieke sleur stappen om lekker met zijn tweetjes te werken aan wat menselijke vriendschap heet.
Elio, een politieker naar mijn hart… Een politieker, nog straffer dan Bert, die de politici een mensvriendelijker gelaat geeft. Geen enkele politieker in dit land kan zo'n lief lipje of pruimmondje trekken zoals Elio. (Misschien moet ik dat laatste toch terugnemen…)
Vlaanderen kan een puntje zuigen - figuurlijk dan - aan Elio's verknochtheid aan zijn staatssocialistisch kiezerskorps. Hij is en blijft voor mij de enige echte moderne paarse Robin Hood. Elio steelt met recht en reden van het slechte, in zichzelf gekeerde, Vlaanderen om de “buit” te geven aan het open Waalse volk. Schoon toch.
Zolang er voldoende politiek-correcte Vlaamse onderhandelaars zijn die de gerechtvaardigde diefstallen door de vingers zien, kan Elio met zijn GSMekeuh de onderhandelingen, ontspannen bij een cocktailkeuh, blijven controleren vanaf het randjeuh van zijn zwembaddekeuh.
Onze modelstaat kan voorlopig op beide oren slapen want de volgende mogelijke staatshervorming is voorlopig verdaagd tot na de deelstaatverkiezingen van juni 2004 op uitdrukkelijk verzoek van Elio.
Alles gaat goed beste, vrienden. Blijf positief denken!
Langs deze weg wil ik dan ook even een emotionele oproep lanceren naar de partijtop van de beste partij van het laatste millennium, de VLD.
Beste vrienden geestesgenoten, jullie zijn nu zo goed bezig. Stop alsjeblief met ruziemaken. We waren allemaal goede vrienden onder elkaar omdat we, zoals Bert het zo schoon uitdrukte, een mooi project hebben waar de burger zich in thuis vindt.
Guyke, gun Karelke voor één keer zijn Europees mandaat, anders gaat hij moeilijk blijven doen. Anders wordt het allemaal veel te ingewikkeld. We weten het allemaal: Karel is gene gemakkelijke. We moeten ophouden met onnodig van stoel, zoals van onderbroek, te veranderen.
En wordt Patrick dan premier?
Beste formateur, u hebt nu toch al veel oppositie monddood gekregen met een - om eerlijk te zijn - niet al te kosjere kieswetgeving. Eén die zelfs volgens de rechter niet door de beugel kon.
Laat ons toch, als wereldverbeteraars, de positieve energie van weleer niet laten omslaan in negatieve. Laat ons zo vermijden de kans te lopen - zoals het de CD&V verging - dat onze geliefde partij in het slechtste geval implodeert.
De toekomst ziet er echt rooskleurig uit…
Vooral Brussel en Vlaams-Brabant gaan een periode tegemoet van relatieve rust en politieke stabiliteit. Als we immers de logica volgen van onze Franstalige medeburgers, zijn communautaire, mobiliteits- en huisvestigingsproblemen in een handomdraai opgelost. En dat is toch wat we allemaal willen.
Binnenkort krijgt Brussel de kans om zichzelf om te vormen tot een volwaardig gewest. Dat heet constructieve autonomie. Met andere woorden: als Brussel in versneld tempo kan evolueren tot ééntalig Franse stad zijn tenminste alle taalproblemen opgelost.
Als Vlamingen hebben wij van nature de uitzonderlijke gave meegekregen om ons in te leven in de denkwereld van anderen en, omwille van onze taalgevoeligheid, sneller talen te leren. Zou het dan toch waar zijn dat het taalsegment in de hersenen van de doorsnee Franstalige technische minder ontwikkeld is?
Vanuit die wetenschap kunnen we onze ééntalig-begaafde medeburgers niet verwijten dat ze meer taalbeperkte rechters toevoegen aan hun magistratencorps… Dat de benoemde Franstalige OCMW-leden nog enkele jaartjes respijt krijgen om enkele woordjes in het Nederlands luidop te kunnen zeggen en schrijven… Dat de nieuwe politieagenten ook gedurende 5 jaar onze minderwaardige boerentaal niet machtig moeten zijn.
Het getuigt trouwens ook van veel politieke moed en lef dat onze volksvertegenwoordiging in het belang van de Franstalige burger telkens weer negatieve adviezen van o.a. het arbitragehof naast zich neer durft te leggen.
Het taalhoffelijkheidsakkoord mag door één van de hoogste gerechtcolleges illegaal en verbeurd verklaard worden, toch zijn er intelligente politiek-correcte mensen die burgerlijk ongehoorzaam durven te zijn als de belangen van de verdrukte Franstalige minderheid in het gedrang komen.
Hoedje af voor de Franstaligen en hun Vlaamse vazallen uit de Brusselse regering omdat zij zich inciviek durven opstellen tegenover de democratisch gestemde taalwetten van dit land.
Neen, waarde toehoorders, ik voel het… Als we ons allemaal wat soepeler opstellen, zal het veel fijner worden om samen te leven.
Een beetje wederzijds begrip is toch niet te veel gevraagd?
Waarom moet de Vlaamse regering de Franstalige inwoners uit de zes faciliteitengemeenten blijven lastig vallen met de omzendbrieven Peeters - of wat er van overblijft. Weten jullie wel hoe erg het is voor die mensen om jaarlijks één keer naar het gemeentehuis te moeten gaan om een vertaling aan te vragen voor de documenten i.v.m. de huisvuiltaks? Die mensen zijn daar weken niet goed van omdat ze dan met de neus op de feiten gedrukt worden: ze zijn inwoners van Vlaanderen.
Dat de Vlaamse Beweging en de politieke partijen, die achter de splitsing van de tweetalige kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde staan, hun eis maar snel inslikken. Brussel gaat binnenkort toch uitbreiden. Althans dat wordt toch gefluisterd in de blauwe achterkamertjes. Het wordt voor het bedrijfsleven super ingewikkeld als hun hoofdzetel in het Brussels gewest ligt terwijl hun bedrijf op Vlaamse bodem naast de Brusselse poorten staat.
Daarbij, wat moeten al die Franstalige sukkelaars doen als ze afgesneden zijn van hun politieke basissen uit Brussel en Wallonië? De kans dat die mensen een subjectief gevoel van onveiligheid over zich krijgen, wordt dan wel groot.
Trouwens, de eis voor afschaffing van de faciliteiten en de splitsing van de tweetalige kieskring zijn ondertussen al veertig jaar oud… dus verouderd en goed voor het stort.
Nee, nee, laat de MR van Louis Michel haar zin maar doen en haar plan voor een groot Brussel - het zogeheten “communauté urbaine" snel tot uitvoering brengen.
Dit plan verplicht 12 Vlaamse gemeenten tot samenwerking met het Brussels gewest. Op die manier raakt een deel van Vlaams-Brabant nog sneller verfranst en lossen de communautaire spanningen zich vanzelf op. Eens het GEN (Gewestelijk Expressnet Brussel) goed van start is gegaan, kan Brussel volledig leeglopen en een tweede zakenstad zoals het Duitse Bonn worden.
Brussel wil uitbreiden richting Vlaanderen o.a. om vastgoed- en bouwspeculanten de vrije teugels te geven in het scheppen van nieuwe handelsruimten. Tot aan de poorten van Geraardsbergen, Aalst en Mechelen zullen Franstaligen aankloppen om zich aldaar te vestigen, omdat ze met expresstreinen in een mum van tijd het centrum van Brussel kunnen bereiken. Ook omdat - als de overheid niet ingrijpt - de prijzen zo onbetaalbaar zullen zijn zodat een deel van de Brusselse bevolking noodgedwongen zal moeten uitwijken. Dat is dan weer goed nieuws voor de bouwsector… En zo blijft iedereen tevreden!
Ook zal het cholesterolgehalte van de staatsveiligheid, de ordediensten, de francofone politici in Brussel en de zes faciliteitengemeenten opnieuw de normale maten kunnen optekenen omdat TAK beter opgedoekt dient te worden. In deze tijd, waar iedereen de vriend van iedereen moet zijn, horen onruststokers zoals die van TAK niet meer thuis. Trouwens wie weet moet TAK noodgedwongen afhaken onder druk van de boven-hun-hoofd-hangende- gerechtelijke-boetes.
Om te beginnen is er nog steeds de boete van 1 miljoen oude belgische franken n.a.v. de acties tegen Exploration du Monde die TAK boven het hoofd hangt. Francofone filmvoorstellingen in Vlaanderen, georganiseerd door ADAC en ondergebracht in het Paleis voor Schone Kunsten. En gesubsidieerd met Vlaamse belastingsgeld! ADAC ging prompt in beroep tegen de vorige veroordeling van om en bij de 300.000 oude belgische franken waarmee TAK en VVB het vonnis in alle Nederlandstalige kranten moest laten publiceren. Dit vond ADAC, die bloed had geroken, onvoldoende en eiste daarop 1.000.000.
Dan is er een zaak lopende van een Zaventemse vastgoedfirma. Meer dan vijf jaar werd er, zonder succes, gereageerd door Vlaamse verenigingen tegen het agressieve Engelstalige karakter van deze firma. Tot TAK besloot er korte metten mee te maken en met kettingzagen de twee reuzengrote reclameborden letterlijk onderuit te halen. Twee dagen nadien stond er al een afgeborstelde gerechtsdeurwaarder voor mijn deur om de aanklacht sec te overhandigen. Mijn schoonmoeder, die babysit-van-wacht was, schrok zich uiteraard een beroerte. Mijn reeds gedeukte imago van brave huisvader werd prompt definitief aan diggelen geslagen. In de aanklacht stond vermeld dat TAK de borden in zijn natuurlijke staat moest herstellen binnen de 3 dagen. Zoniet zou de firma per dag een dwangsom eisen wegens letterlijke en figuurlijke schade aan het bedrijf toegebracht.
Dan heb ik verder nog de eer en het genoegen om in september te mogen verschijnen voor de correctionele rechtbank van Oudenaarde omwille van een anti-faciliteitenactie te Ronse. Uitgezonderd het overplakken van enkele tweetalige straatnaamborden, werden daar geen noemenswaardige “criminele feiten” gepleegd. Meestal worden zulke zaken - als er al een zaak van komt - doorverwezen naar het vredegerecht (als het o.a. gaat om wanbetaling van gemeentelijke facturen, zaols ook in Ronse het geval was). Volgens TAK-veteraan en advocaat Piet De Pauw, die het dossier reeds kon inkijken, gaat het hier overduidelijk om een zuiver politiek proces. Men wil TAK en zijn vertegenwoordiging raken.
Dus u hoort het, mensen. Deze aangehaalde feiten tonen aan dat TAK, desondanks de persboycot, staatsgevaarlijk blijft en dat men onze actiegroep vooral financieel tracht lam te leggen. Volgens sommigen steekt er een strategie achter.
Maar zoals ik daarstraks met zovele voorbeelden uit het paarse paradijs aanhaalde, zou ik vandaag zeker niets meer geven aan de politiek incorrecten van TAK. Als er straks mensen klaar staan met emmertjes, negeer die mensen gewoon! Ze streven alleen maar het spoedige einde na van de Belgische staat. Ze zaaien haat en verderf in Vlaams-Brabant en Brussel en trekken er soms ‘s nachts op uit om etnische zuiveringen uit te voeren. Neen mensen, haal uw neus op voor hen die blijven ijveren voor een ééntalig Nederlands Vlaanderen met een duidelijk afgebakende taalgrens.
Bedankt dat u naar mijn blijde boodschap hebt willen luisteren en - als Roger het mij nog toelaat - tot volgend jaar!
Ik dank u.
Bart De Valck
TAK-woordvoerder
Vlaamse vrienden,
Reeds voor de vijfde keer op rij vraagt Roger mij om als jaarlijkse vaste TAK-spreker een TAK-visie te geven op de politieke gebeurtenissen, voornamelijk in Vlaams-Brabant. Ook de traditionele oproep tot steun zal er dit jaar bij zijn.
Maar ik moet u eerlijk bekennen dat ik het deze keer over een totaal andere politieke boeg zal gooien. Ik worstel de laatste dagen immers met een enorm gewetensprobleem dat zelfs de grootte van de Belgische staatsschuld overstijgt.
Net zoals de heilige apostel Paulus werd ik vorige week in open veld getroffen door een paarse bliksemschicht. Sindsdien, Vlaamse vrienden, heb ik het enige en ware licht gezien. Ik keek in de spiegel en dacht: “Gedaan met alle negativiteit!!! Voor eens en voor altijd komaf met het “klaagzangflamingantisme” dat de Vlaamse beweging vanaf haar ontstaan bleef teisteren. Bart jongen, er staat een totaal nieuw leven voor jou”.
En inderdaad, ik ben als een gek naar de krantenwinkel gehold om alle Vlaamse kranten vol lofzangen over ons mooie landje en haar modelpolitici van boven tot onder door te nemen. Ik heb de zuivere berichtgeving van onze nationale zender zonder vooroordelen tot mij laten komen. Ik heb met open mond geluisterd naar de mooie Nederlandse woorden van een Antoine Duquesne en een Elo Di Rupo die de Vlaamse "R" zo sexy laat rollen.
Toen ik ‘s nachts ontwaakte voor de beeldbuis - na een zoveelste herhaling van het laatavondnieuws - kon ik mij echt niet meer houden. Ik voelde het: ik was een ander mens geworden! Ik had mij overgegeven aan een hogere macht! Een nieuwe, positief ingestelde, universeel-breeddenkende en politiek-correct-denkende paars-groene De Valck was herboren!
Iets later ben ik volledig in elkaar gestort, heb ik uren zitten huilen. Ben ik even later op psychiatrisch onderzoek geweest bij dr. Valkeniers, maar dat heeft nog minder geholpen.
Teleurgesteld in de diepteanalyse van Valkeniers heb ik uit frustratie alle Vlaamse tijdschriften door het raam gekieperd en mijn bibliotheek over de Vlaamse beweging naar het containerpark gevoerd voor recyclage. Dit alles stilzwijgend gedreven door een nieuwe intellectuele en spirituele paarse wind, die mijn vertroebelde geest eindelijk verloste en zuiverde van al het negativistisch en verstarde Vlaams-nationalistische denken.
Toen ik ‘s avonds in mijn zetel neerplofte, kreeg ik nog enkel deze schamele woorden over mijn paarse lippen: "Waar was ik al die jaren in godsnaam mee bezig? Waar is de Vlaamse beweging in godsnaam mee bezig? Wanneer leert Vlaanderen nu eens zijn minderwaardigheidscomplex naast zich neer te leggen ? Wanneer durft de doorsnee Vlaming en een zeer kleine fractie van de Vlaamse publieke opinie zich in te leven in de denkwereld van onze francofone vrienden hier in Vlaams-Brabant die, omwille van de armoede in het zuiden of de overbevolking in Brussel, zich noodgedwongen moesten gaan vestigen in de verpauperde Vlaamse sloppenwijken rond onze hoofdstad?”
Laat ons de zaken even nuchter bekijken zoals een groot Belgisch politicoloog, Kris Deschouwer, het ons heeft voorgedaan.
Nog nooit in de geschiedenis van ons dierbaar België heeft ooit een politieke generatie zoveel aan liefdadigheid gedaan als de huidige.
Ik krijg er de tranen van in de ogen als ik zie hoe partijen uit een ongebreideld rechtvaardigheidsgevoel, elkanders politieke vluchtelingen in hun schoot opnemen.
Net zoals de Bijbel het voorschrijft, krijgt elke gebuisde en gefaalde politieker een nieuwe kans bij een andere familie. Alleen is het voor de brave burger lang niet duidelijk wie bij wie onderdak vindt.
Wie vraagt asiel aan bij welke partij? Kan u deze politieke soap nog volgen? Volgens mij doen de politici dit om de burger wakker te houden want soaps zijn tegenwoordig goed voor de kijkcijfers. Inderdaad, Vlaamse vrienden, de politiek houdt van de burger en beloont hem/haar af en toe met onverwachte verrassingen. “Dat doet mijn man al lang niet meer”, zou uw vrouw zeggen. “Nietwaar, mijnheer…?”
Wat mij bijzonder getroffen heeft en gerust mag gezien worden als klap op de vuurpijl van de paarse nieuwe politieke cultuur,
is dat de Rosettaplannen van Laurette Onckelinckx nu toegepast worden op zogenaamde toppolitici. U kent de plannen nog wel: banen scheppen voor langdurig werklozen… uiteraard op Waalse maat gesneden.
Een samenleving die kansarme jonge politici van het laatste knoopsgat een baan aanbiedt om onze tot Vlaamse provincie gedegradeerd gewest te besturen én daarvoor 50-plussers de kans geeft vervroegd op pensioen te gaan, kan men zonder blikken of blozen een toonbeeld van de ideale welvaartstaat noemen.
Fantastisch toch he, dat jonge mensen zonder ervaring onze Vlaamse regio mogen leiden onder het peterschap van slechtogende en weinig mediatieke oude rotten uit de blauwe doos zoals Denijs, Gabriëls en Coveliers met de uitgedoofde pijp.
Waarom heeft de Vlaamse beweging toch steeds die onbedwingbare drang te kankeren op alles wat goed draait? In elke goede relatie is een leugentje om bestwil soms noodzakelijk om de goede sfeer erin te houden.
De verdediger van het Belgische patronaat, het VBO, vertelde onlangs in onze uiteraard regeringsgezinde goednieuws-showpers dat de transfers van Noord naar Zuid een overroepen fabeltje zijn.
Waarom kunnen de verdedigers van ons kleine Belgenlandje nooit eens ongestoord even doorliegen om Belgische, dus Waalse, bestwil?
Goed maar dat deze onvaderlandse reacties zeldzamer worden in onze kritische Vlaamse pers.
Waarom moeten de KBC en, nog straffer, het VEV altijd die cijfers betwisten? Nu spreken ze al van 10 miljard euro. Een pure schande. En dit in een wereld van economische schaalvergroting en wereldsolidariteit.
Ongelofelijk dat er nog wantrouwige mensen rondlopen die doorzichtigheid en controleerbare solidariteit nastreven.
Cijfers zijn toch zo onpersoonlijk.
‘t Is toch ook meer dan normaal dat de verarmde en gediscrimineerde francofone minderheid uit Wallonië en Brussel minder stemmen nodig hebben om een verkozene in het ribfluweel van de kamers neer te planten.
Samen met de brede paarse publieke opinie vind ik het maar uiterst kleinzielig dat Vlaanderen valt over het feit dat amper 730.000 Vlaamse stemmen niet vertegenwoordigd zijn in de federale parlementen en daardoor 20 zetels missen. Waar zijn we mee bezig?
Dat is toch een detail in de geschiedenis.
Maar goed dat de parlementen paritair blijven samengesteld. Stel je even voor. Mocht Vlaanderen zijn numerieke meerderheid laten gelden, dan..., dan... ik kan het bijna niet over mijn lippen krijgen… Het angstzweet breekt me uit. Ja, dan staan ons hier werkelijk Joegoslavische toestanden te wachten, zoals etnische zuiveringen en zo.
Echt waar hoor! Dit komt niet uit de Plopkrant. Ik heb het gelezen in tijdschriften waar Belgische intellectuelen in schrijven zoals euuhh… Olivier Maingain, Pol Pataer en… a ja, Kris Deschouwer.
Maar goed, er zijn heel wat belangrijkere wereldproblemen die voorrang kregen voor onze paars-groene regering zoals eeeuuuhhh… het homohuwelijk, eeuuuhhh… meer gratis bussen...
Enfin mensen, waar zijn we mee bezig? Al die kleinzielige Vlaamse boekhouderscijfertjes…
Is het nu zo erg dat een Vlaamse partij zoals het Vlaams Blok, die meer stemmen haalt dan de Waalse MR Van Louis Michel, 6 zetels minder krijgt in de federale kamer? Dat de NVA met 200.000 stemmen slechts 1 zetel haalt en Ecolo, met minder stemmen, 4 zitjes binnenhaalt? Is het nu gedaan met die Vlaamse muggenzifterij?
Soit, het is alleszins een geruststelling voor de Belgische francofonie in al haar geledingen en vormen dat de brede Vlaamse pers zich eindelijk neerlegt bij het logische feit dat na 173 jaar Belgiekske de francofone minderheid over de Vlaamse meerderheid regeert.
Maar goed ook! Wallonië en Brussel, dé koplopers in democratische ethiek, zijn gelukkig tot op heden gespaard gebleven van reactionair- nationalistische krachten. Zij blijven geloven in de zuivere idealen van de Franse revolutie die vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid predikt.
Het is dan de logica zelve dat mensen met zulk een hoog humanistisch en verdraagzaam gehalte, opnieuw het dolgedraaide roer overnemen in het Belgisch land van melk en honing.
Met veel plezier volg ik dagelijks de regeringsonderhandelingen.
Echt een toffe bende onderhandelaars bij elkaar. Het gaat er zo ontspannen aan toe dat zelfs Elio, u weet wel de "Dieu de la Wallonie", er enkele dagen met zijn vriendje tussenuit kan. Even uit de dagelijkse politieke sleur stappen om lekker met zijn tweetjes te werken aan wat menselijke vriendschap heet.
Elio, een politieker naar mijn hart… Een politieker, nog straffer dan Bert, die de politici een mensvriendelijker gelaat geeft. Geen enkele politieker in dit land kan zo'n lief lipje of pruimmondje trekken zoals Elio. (Misschien moet ik dat laatste toch terugnemen…)
Vlaanderen kan een puntje zuigen - figuurlijk dan - aan Elio's verknochtheid aan zijn staatssocialistisch kiezerskorps. Hij is en blijft voor mij de enige echte moderne paarse Robin Hood. Elio steelt met recht en reden van het slechte, in zichzelf gekeerde, Vlaanderen om de “buit” te geven aan het open Waalse volk. Schoon toch.
Zolang er voldoende politiek-correcte Vlaamse onderhandelaars zijn die de gerechtvaardigde diefstallen door de vingers zien, kan Elio met zijn GSMekeuh de onderhandelingen, ontspannen bij een cocktailkeuh, blijven controleren vanaf het randjeuh van zijn zwembaddekeuh.
Onze modelstaat kan voorlopig op beide oren slapen want de volgende mogelijke staatshervorming is voorlopig verdaagd tot na de deelstaatverkiezingen van juni 2004 op uitdrukkelijk verzoek van Elio.
Alles gaat goed beste, vrienden. Blijf positief denken!
Langs deze weg wil ik dan ook even een emotionele oproep lanceren naar de partijtop van de beste partij van het laatste millennium, de VLD.
Beste vrienden geestesgenoten, jullie zijn nu zo goed bezig. Stop alsjeblief met ruziemaken. We waren allemaal goede vrienden onder elkaar omdat we, zoals Bert het zo schoon uitdrukte, een mooi project hebben waar de burger zich in thuis vindt.
Guyke, gun Karelke voor één keer zijn Europees mandaat, anders gaat hij moeilijk blijven doen. Anders wordt het allemaal veel te ingewikkeld. We weten het allemaal: Karel is gene gemakkelijke. We moeten ophouden met onnodig van stoel, zoals van onderbroek, te veranderen.
En wordt Patrick dan premier?
Beste formateur, u hebt nu toch al veel oppositie monddood gekregen met een - om eerlijk te zijn - niet al te kosjere kieswetgeving. Eén die zelfs volgens de rechter niet door de beugel kon.
Laat ons toch, als wereldverbeteraars, de positieve energie van weleer niet laten omslaan in negatieve. Laat ons zo vermijden de kans te lopen - zoals het de CD&V verging - dat onze geliefde partij in het slechtste geval implodeert.
De toekomst ziet er echt rooskleurig uit…
Vooral Brussel en Vlaams-Brabant gaan een periode tegemoet van relatieve rust en politieke stabiliteit. Als we immers de logica volgen van onze Franstalige medeburgers, zijn communautaire, mobiliteits- en huisvestigingsproblemen in een handomdraai opgelost. En dat is toch wat we allemaal willen.
Binnenkort krijgt Brussel de kans om zichzelf om te vormen tot een volwaardig gewest. Dat heet constructieve autonomie. Met andere woorden: als Brussel in versneld tempo kan evolueren tot ééntalig Franse stad zijn tenminste alle taalproblemen opgelost.
Als Vlamingen hebben wij van nature de uitzonderlijke gave meegekregen om ons in te leven in de denkwereld van anderen en, omwille van onze taalgevoeligheid, sneller talen te leren. Zou het dan toch waar zijn dat het taalsegment in de hersenen van de doorsnee Franstalige technische minder ontwikkeld is?
Vanuit die wetenschap kunnen we onze ééntalig-begaafde medeburgers niet verwijten dat ze meer taalbeperkte rechters toevoegen aan hun magistratencorps… Dat de benoemde Franstalige OCMW-leden nog enkele jaartjes respijt krijgen om enkele woordjes in het Nederlands luidop te kunnen zeggen en schrijven… Dat de nieuwe politieagenten ook gedurende 5 jaar onze minderwaardige boerentaal niet machtig moeten zijn.
Het getuigt trouwens ook van veel politieke moed en lef dat onze volksvertegenwoordiging in het belang van de Franstalige burger telkens weer negatieve adviezen van o.a. het arbitragehof naast zich neer durft te leggen.
Het taalhoffelijkheidsakkoord mag door één van de hoogste gerechtcolleges illegaal en verbeurd verklaard worden, toch zijn er intelligente politiek-correcte mensen die burgerlijk ongehoorzaam durven te zijn als de belangen van de verdrukte Franstalige minderheid in het gedrang komen.
Hoedje af voor de Franstaligen en hun Vlaamse vazallen uit de Brusselse regering omdat zij zich inciviek durven opstellen tegenover de democratisch gestemde taalwetten van dit land.
Neen, waarde toehoorders, ik voel het… Als we ons allemaal wat soepeler opstellen, zal het veel fijner worden om samen te leven.
Een beetje wederzijds begrip is toch niet te veel gevraagd?
Waarom moet de Vlaamse regering de Franstalige inwoners uit de zes faciliteitengemeenten blijven lastig vallen met de omzendbrieven Peeters - of wat er van overblijft. Weten jullie wel hoe erg het is voor die mensen om jaarlijks één keer naar het gemeentehuis te moeten gaan om een vertaling aan te vragen voor de documenten i.v.m. de huisvuiltaks? Die mensen zijn daar weken niet goed van omdat ze dan met de neus op de feiten gedrukt worden: ze zijn inwoners van Vlaanderen.
Dat de Vlaamse Beweging en de politieke partijen, die achter de splitsing van de tweetalige kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde staan, hun eis maar snel inslikken. Brussel gaat binnenkort toch uitbreiden. Althans dat wordt toch gefluisterd in de blauwe achterkamertjes. Het wordt voor het bedrijfsleven super ingewikkeld als hun hoofdzetel in het Brussels gewest ligt terwijl hun bedrijf op Vlaamse bodem naast de Brusselse poorten staat.
Daarbij, wat moeten al die Franstalige sukkelaars doen als ze afgesneden zijn van hun politieke basissen uit Brussel en Wallonië? De kans dat die mensen een subjectief gevoel van onveiligheid over zich krijgen, wordt dan wel groot.
Trouwens, de eis voor afschaffing van de faciliteiten en de splitsing van de tweetalige kieskring zijn ondertussen al veertig jaar oud… dus verouderd en goed voor het stort.
Nee, nee, laat de MR van Louis Michel haar zin maar doen en haar plan voor een groot Brussel - het zogeheten “communauté urbaine" snel tot uitvoering brengen.
Dit plan verplicht 12 Vlaamse gemeenten tot samenwerking met het Brussels gewest. Op die manier raakt een deel van Vlaams-Brabant nog sneller verfranst en lossen de communautaire spanningen zich vanzelf op. Eens het GEN (Gewestelijk Expressnet Brussel) goed van start is gegaan, kan Brussel volledig leeglopen en een tweede zakenstad zoals het Duitse Bonn worden.
Brussel wil uitbreiden richting Vlaanderen o.a. om vastgoed- en bouwspeculanten de vrije teugels te geven in het scheppen van nieuwe handelsruimten. Tot aan de poorten van Geraardsbergen, Aalst en Mechelen zullen Franstaligen aankloppen om zich aldaar te vestigen, omdat ze met expresstreinen in een mum van tijd het centrum van Brussel kunnen bereiken. Ook omdat - als de overheid niet ingrijpt - de prijzen zo onbetaalbaar zullen zijn zodat een deel van de Brusselse bevolking noodgedwongen zal moeten uitwijken. Dat is dan weer goed nieuws voor de bouwsector… En zo blijft iedereen tevreden!
Ook zal het cholesterolgehalte van de staatsveiligheid, de ordediensten, de francofone politici in Brussel en de zes faciliteitengemeenten opnieuw de normale maten kunnen optekenen omdat TAK beter opgedoekt dient te worden. In deze tijd, waar iedereen de vriend van iedereen moet zijn, horen onruststokers zoals die van TAK niet meer thuis. Trouwens wie weet moet TAK noodgedwongen afhaken onder druk van de boven-hun-hoofd-hangende- gerechtelijke-boetes.
Om te beginnen is er nog steeds de boete van 1 miljoen oude belgische franken n.a.v. de acties tegen Exploration du Monde die TAK boven het hoofd hangt. Francofone filmvoorstellingen in Vlaanderen, georganiseerd door ADAC en ondergebracht in het Paleis voor Schone Kunsten. En gesubsidieerd met Vlaamse belastingsgeld! ADAC ging prompt in beroep tegen de vorige veroordeling van om en bij de 300.000 oude belgische franken waarmee TAK en VVB het vonnis in alle Nederlandstalige kranten moest laten publiceren. Dit vond ADAC, die bloed had geroken, onvoldoende en eiste daarop 1.000.000.
Dan is er een zaak lopende van een Zaventemse vastgoedfirma. Meer dan vijf jaar werd er, zonder succes, gereageerd door Vlaamse verenigingen tegen het agressieve Engelstalige karakter van deze firma. Tot TAK besloot er korte metten mee te maken en met kettingzagen de twee reuzengrote reclameborden letterlijk onderuit te halen. Twee dagen nadien stond er al een afgeborstelde gerechtsdeurwaarder voor mijn deur om de aanklacht sec te overhandigen. Mijn schoonmoeder, die babysit-van-wacht was, schrok zich uiteraard een beroerte. Mijn reeds gedeukte imago van brave huisvader werd prompt definitief aan diggelen geslagen. In de aanklacht stond vermeld dat TAK de borden in zijn natuurlijke staat moest herstellen binnen de 3 dagen. Zoniet zou de firma per dag een dwangsom eisen wegens letterlijke en figuurlijke schade aan het bedrijf toegebracht.
Dan heb ik verder nog de eer en het genoegen om in september te mogen verschijnen voor de correctionele rechtbank van Oudenaarde omwille van een anti-faciliteitenactie te Ronse. Uitgezonderd het overplakken van enkele tweetalige straatnaamborden, werden daar geen noemenswaardige “criminele feiten” gepleegd. Meestal worden zulke zaken - als er al een zaak van komt - doorverwezen naar het vredegerecht (als het o.a. gaat om wanbetaling van gemeentelijke facturen, zaols ook in Ronse het geval was). Volgens TAK-veteraan en advocaat Piet De Pauw, die het dossier reeds kon inkijken, gaat het hier overduidelijk om een zuiver politiek proces. Men wil TAK en zijn vertegenwoordiging raken.
Dus u hoort het, mensen. Deze aangehaalde feiten tonen aan dat TAK, desondanks de persboycot, staatsgevaarlijk blijft en dat men onze actiegroep vooral financieel tracht lam te leggen. Volgens sommigen steekt er een strategie achter.
Maar zoals ik daarstraks met zovele voorbeelden uit het paarse paradijs aanhaalde, zou ik vandaag zeker niets meer geven aan de politiek incorrecten van TAK. Als er straks mensen klaar staan met emmertjes, negeer die mensen gewoon! Ze streven alleen maar het spoedige einde na van de Belgische staat. Ze zaaien haat en verderf in Vlaams-Brabant en Brussel en trekken er soms ‘s nachts op uit om etnische zuiveringen uit te voeren. Neen mensen, haal uw neus op voor hen die blijven ijveren voor een ééntalig Nederlands Vlaanderen met een duidelijk afgebakende taalgrens.
Bedankt dat u naar mijn blijde boodschap hebt willen luisteren en - als Roger het mij nog toelaat - tot volgend jaar!
Ik dank u.
Bart De Valck
TAK-woordvoerder