6/5/2006
TAK/VVB – aktiedag
BRUSSELS Toekomst ligt in Vlaanderen
Zaterdag 6 mei verzamelde een zestigtal aktievoerders van het Taal Aktie Komitee en de Vlaamse Volksbeweging aan het Heizelstadion voor hun jaarlijkse aktiedag die ditmaal Brussel als centraal thema meekreeg. Vijf maal werd er aktie gevoerd, elke aktie afzonderlijk vertolkte een deel van onze standpunten betreffende Brussel zoals ze op het einde van deze mededeling worden weergegeven.
Verloop van de aktiedag
De aktiekaravaan (een bus met aktievoerders, een zestal niet zo anonieme wagens, evenveel overvalwagens en een bus die de ordediensten voorzien hadden voor geval onze bus het zou begeven) had zich nog maar net in beweging gezet of er werd al halt gehouden voor een eerste aktie.
Aktievoerders ontrolden vanaf één van de tweepoten van het Atomium een reuzengroot spandoek met daarop “Brussel blinkt met Vlaamse centen”. Een verwijzing naar de vele geldstromen die Brussel jaarlijks mag ontvangen: Brussel zonder Vlaanderen is niet leefbaar! Het atomium kreeg dan ook een Vlaams kleedje aangemeten: twee slingers van leeuwenvlaggen werden vanaf de tweepoot neergelaten, er werden affiches “Brussel, hoofdstad van Vlaanderen” aangeplakt. Op de grond werd nog de boodschap “Geen B-XL” gekalkt. We zetten ons af tegen BruXeLles (het Franstalig Brussel waarmee de Vlaming wordt geconfronteerd op gemeentehuis, in ziekenhuizen … ) en tegen Brussel eXtra Large (geen uitbreiding van Brussel voor ons)
Daarna ging het richting PS – hoofdkwartier. De (Brusselse) kopstukken van de PS zijn provokateurs door zich voortdurend in te laten met Vlaamse aangelegenheden (wooncode, martkbesluit Merchtem … ) en hun blijvende aanspraken op Vlaamse gemeenten. Het zijn separatisten door de banden tussen Vlaanderen en Brussel alsmaar weer door te knippen en elk debat over de echte problemen in dit land elke keer opnieuw te weigeren. Daarom werd een spandoek met het nieuwe PS – logo aan de gevel bevestigd: Provokateurs – Separatisten. Eén PS’er probeert zich gedeisd te houden, Elio heeft namelijk hogere ambities. Soms valt echter ook hij uit zijn rol (recentelijk nog door de aanhechting van Vlaamse gemeenten bij Brussel te bepleiten) Om die reden werd een waarschuwende strik aan de gevel bevestigd met de boodschap “Vlaanderen laat u niet strikken door Elio”. Affiches met een zelfde boodschap werden aangeplakt.
Een volgende aktie lag vijfhonderd meter verder en werd de bus even gelaten voor wat het was. Er werd opgestapt naar het metrostation Brussel Centraal. Terwijl de Lijn zich uitslooft om Vlaanderen toch maar een Frans tintje te geven met haar tweetalige aankondigingen op de bussen richting Brussel, slaagt de MIVB er nog steeds niet in de Vlaamse klanten in het Nederlands te woord te staan. De gebeurlijke “Flamand de service” was niet van dienst en dus werd het loket onder zelfklevers met de boodschap “Nederlands AUB” bedolven. De aktievoerders gingen daarop in “betaalstaking” en zetten zonder vervoersbewijs koers richting Kraainem.
In Kraainem werd de grens met Vlaanderen nog eens in de verf gezet. Het verkeer werd enige tijd opgehouden om aktievoerders de kans te geven de grens te schilderen. Het bord dat het einde van het Brussels gewest moet aangeven werd voorzien van een dik rood kruis. Er werd een bord bevestigd met daarop “Welkom in Vlaanderen”. In de tegenovergestelde rijrichting werd een bord bevestigd met de boodschap “Vlaming, spreek steeds uw taal te Brussel”.
Na een halfuurtje ging het voor de slotaktie richting luchthaven. De luchthaven is een concreet voorbeeld van hoe Brussel afhankelijk is van Vlaanderen. Langs de oprit naar de luchthaven werd een spandoek bevestigd met daarop “Brussel: wel de lusten, wanneer de lasten?”. Langs de afrit werden de Proximus-bollen onder handen genomen en in een Vlaams kleedje gestopt. Een verwijzing naar de Vlaamse afwezigheid op de luchthaven, maar ook een welgemeend dankuwel aan Franstalig België. Haar houding in onder meer Brussel zorgt er voor dat de onafhankelijkheidsidee alsmaar meer rijpt in de Vlaamse geesten en dat we reizigers naar Vlaanderen Nationaal binnen afzienbare tijd officieel mogen verwelkomen in een onafhankelijk, bruisend, dynamisch Vlaanderen.
Vlaanderen laat Brussel niet los
Brussel werd ooit uitgekozen tot hoofdstad van Vlaanderen. Deze beslissing, of ze nu genomen werd uit historische, romantische overwegingen of uit het besef dat Brussel voor Vlaanderen een belangrijk venster op de wereld is, alsook een belangrijke motor voor haar verdere groei, brengt bepaalde verplichtingen met zich mee. We kunnen dan ook alleen maar toejuichen dat Brussel sinds de uitspraken van de Vlaamse Minister-President Yves Leterme op hernieuwde belangstelling kan rekenen.
Uit die boodschap spreekt zeer zeker een oprechte bekommernis om Brussel, toch is zij ook exemplarisch voor de tweeslachtige houding die Vlaanderen altijd heeft ingenomen ten opzichte van zijn hoofdstad want Brussel dreigt ook bij de volgende onderhandelingen tussen de gemeenschappen als pasmunt te worden gebruikt.
Onze boodschap aan de Vlaamse politici is de volgende:
- Vlaanderen moet investeren in zijn hoofdstad, maar NIET in ruil voor meer bevoegdheden
Vlaanderen heeft zeer zeker nood aan verdere bevoegdheidsoverdrachten; het zou echter verkeerd zijn om deze te “kopen” met Vlaamse centen voor Brussel. In deze constructie dreigt het ruilen op zich centraal te staan, terwijl eigenlijk een beter, performanter Vlaanderen én Brussel het uitgangspunt moeten zijn.
- de Vlaamse aanwezigheid in Brussel is voldoende beschermd
Er is hoegenaamd geen behoefte aan nieuwe waarborgen voor de Brusselse Vlamingen. Het volstaat dat de Vlaamse politici ophouden de Brusselse Vlamingen te beschermen in woorden en overgaan tot een daadwerkelijke bescherming. Een boodschap aan de Vlaamse politici in Brussel, maar evenzeer aan hun partijhoofdkwartieren.
Brussel laat Vlaanderen niet los
Brussel is niet alleen de gedroomde hoofdstad van Vlaanderen, het is ook de hoofdstad van België en zelfs Europa. Als Brussel de hoofdstad van België/Europa wil zijn, dan moet het echter de hoofdstad zijn van álle Belgen/Europeanen en tot nader order horen de Vlamingen daar bij. Concreet betekent dit dat ook de Vlaming zich in Brussel moet kunnen thuis voelen en dat rekening dient gehouden worden met de Vlamingen rond Brussel.
Onze boodschap aan Franstalig Brussel/België is de volgende:
- Ook de Vlaming heeft een plaats in Brussel
Brussel kreeg een tweetalig statuut en zo hoort het ook in een land dat gedomineerd wordt door twee gemeenschappen. Die tweetaligheid is op het terrein echter nog steeds een lachertje (in de ziekenhuizen, bij de politie, bij de OCMW’s en de gemeentes). Het Franstalig onderwijs in Brussel slaagt er nog steeds niet in anderstaligen het Nederlands bij te brengen
- de Vlaming in Brussel is niet overbeschermd
De vertegenwoordiging van de Brusselse Vlamingen op het politieke toneel is er één die in verhouding staat tot de politieke macht van Wallonië op Belgisch niveau. Ook de taalwetten vormen het voorwerp van een politiek - financieel evenwicht. Een boodschap die we ook graag richten aan Vlaamse politici als een Vanhengel die meestappen met Franstalig Brussel door zich akkoord te verklaren met een versoepeling van de taalwetten (al heet dat dan een verbetering van de taalwetten).
- Wallo-Brux is niet leefbaar
De kloof tussen Brussel en Vlaanderen wordt alsmaar groter. We zien dit in dossiers als Brussel-Halle-Vilvoorde en dat van de nachtvluchten, we zien dat in de voortdurende bemoeienissen van Brusselse politici in Vlaamse aangelegenheden – wooncode, marktreglement Merchtem; nochtans is Brussel aangewezen op Vlaanderen, we denken dan aan economische ontwikkeling, ruimtelijke ordening en mobiliteit. De alliantie met Wallonië die door sommigen wordt nagestreefd is niet alleen tegennatuurlijk, ze is vooral niet levensvatbaar
Namens TAK, Namens VVB,
Kurt Ryon, Rita De Bont
Arnout Van Den Broeck,
Roel De Leener