7/9/2008--
Aktievoerders van het Taal Aktie Komitee en de Vlaamse Volksbeweging kropen zondagmorgen ter hoogte van het Hof Ter Meren te Zaventem (plaats van het traditionele gordelontbijt) op de fiets. Niet zomaar een fiets, wel een hometrainer: symbool voor de algehele stilstand op het communautaire vlak. Onze onvrede over deze stilstand werd ook uitgedragen op een spandoek met daarop “Genoeg ter plaatse getrappeld”.
Het ‘Plan Peeters’ mag dan wel beterschap laten verhopen, we zijn er van overtuigd dat er nog heel veel Vlaamse volharding zal moeten getoond worden. We dienden de aanwezige politici (tenminste diegene met een redelijke kans om de eindmeet te halen) een grote spuit Vlaamse doping toe; de andere stuurden veelal hun kat met uitzondering van Bart Tommelein. De fiets van de fractieleider van Open VLD werd aan de ketting gelegd, want als het van Open VLD afhangt trappen we binnenkort niet meer ter plaatse, maar achteruit.
Willy Dewaele, burgemeester van Lennik, van zijn kant kreeg een ruiker bloemen overhandigd om hem te feliciteren met de herinrichting van z’n zaak. Ook een fles champagne van het huis ‘Groot Geluk’ viel hem te beurt. Een blijk van erkentelijkheid vanwege TAK voor z’n niet aflatende strijd voor de splitsing van BHV.
Na afloop van de aktie te Zaventem werd een vruchteloze poging (wegens de kletsnatte gordelkledij) ondernomen om leeuwenklevertjes aan de man te brengen. En daarna ging het richting Sint-Genesius-Rode voor de avonturenwandeling. Bij aankomst in Linkebeek stootten we op Damien Thiéry – de kandidaat-burgemeester die iedere politieke boodschap van z’n grondgebied zou weren. Voor het oog van de camera’s van RTBF en RTL moest hij onze aktievoerders vrije doorgang verlenen … een afgang van formaat die in menig Franstalige huiskamer op tandengeknars onthaald werd.
Motivatie van
deze aktie:
Sinds de gordel van vorig jaar is er veel gebeurd, alleen staan we nog geen stap verder. Noch inzake BHV en al zeker niet inzake de staatshervorming.
Als weerwerk op de blijvende Franstalige pleidooien (ook nu nog - bij de herneming van de politieke activiteiten !) voor de uitbreiding van Brussel, voor de benoeming van kandidaat-burgemeesters die lak hebben aan het recht op vrije meningsuiting, tegen de meeste fundamentele Vlaamse vragen inzake staatshervorming en tegen elke vorm van financiële verantwoordelijkheid kregen we de klucht rond BHV (waar met de dood in het hart voor agendering werd gestemd) en een-tweetjes tussen Leterme en het Paleis. De show heeft nu lang genoeg geduurd.
Het ‘Plan Peeters’ zou een ommekeer kunnen doen vermoeden. Een belangrijk minpunt vormt het feit dat Brussel mee aan tafel zal mogen zitten en dat daarvoor aan Vlaamse kant zelfs een onderhandelaar wordt geslachtofferd (veel heil verwachten we inderdaad niet van Guy Vanhengel). “BHV langs de parlementaire weg afhandelen” en “niet prutsen aan de taalgrens” klinken dan weer als muziek in de oren; alleen zijn die slogans intussen uitgegroeid tot Vlaamse klassiekers. Dit wantrouwen wordt verder gevoed door de afwezigheid van een duidelijke resultaatsverbintenis in het ‘Plan Peeters’.
Alhoewel het akkoord binnen de Vlaamse regering dus zeker positieve elementen bevat, vrezen we dat het als signaal andermaal niet zal volstaan voor de hardhorige andere kant van de tafel. Het is dan ook een kwestie van tijd voor de boel opnieuw stilvalt.