20/12: Een Waalse vakbondsman als minister van werk ...
Rubriek: Formatie 2007
Geplaatst door: winnetoe
... die bovendien geen woord Nederlands spreekt. Wat heeft Verhofstadt III nog voor ons in petto?
Geen regeerakkoord in alle geval, enkel een lijstje van prioritair te behandelen zaken.
Een staatshervorming evenmin: nochtans zou het kartel CD&V - N-VA nooit toetreden tot een volgende regering zonder staatshervorming. Deze regering mag dan wel tijdelijk zijn en finaal blijft het de bedoeling om met Pasen een definitieve regering mét staatshervorming op de rails te hebben, maar het lot van de staatshervorming is meer dan ooit onzeker en dan drukken we ons nog voorzicht uit. Men blijft tegen beter weten in hopen op een doorbraak en hoopt dan dat het cdH zich nu - geruggesteund door de PS - wat inschikkelijker zal opstellen, maar evengoed kan het cdH zich net door die ruggesteun nog dwarser gaan leggen. Een "oui" zal de komende maanden wellicht een "oui" zijn en blijven, maar een "non" zal wel een oorverdovend "non" zijn. Ook niet vergeten dat de MR wellicht wat van de gelaten communautaire pluimen zal willen terugwinnen, een strakkere opstelling in het dossier van de staatshervorming is daartoe een uitgelezen mogelijkheid. Er is inmiddels sprake van een Comité van Twaalf samengesteld uit vertegenwoordigers van alle partijen behalve uiteraard Vlaams Belang en Lijst Dedecker om de staatshervorming voor te bereiden. De Franstalige stellingen zullen worden verdedigd door onder meer Olivier Maingain, Joëlle Milquet en Philippe Moureaux. Het wordt een oneerlijke strijd tegen onder meer Jean-Luc Dehaene (beroepsfoefelaar die weliswaar nog niet veel zin heeft) en Guy Vanhengel (die de taalwetten in Brussel als een last beschouwt).
Het korte winkelbriefje van Verhofstadt III (GVA)
Zit er dan echt niets in Verhofstadt III? Toch wel: twee CD&V'ers wier voluntarisme het legendarische voluntarisme van Verhofstadt doen verbleken.
- Yves Leterme: naast de bevoegdheid voor institutionele hervormingen waar een mislukking wenkt, krijgt hij ook de begroting in handen. Aartsmoeilijk en wellicht niet te klaren zonder het nemen van onpopulaire maatregelen.
- Jo Vandeurzen neemt justitie onder handen: dit departement werd jarenlang dusdanig mismeesterd dat "incidenten" moeilijk te vermijden zijn.
Beiden zullen het uiterst moeilijk hebben om hun mantra van goed bestuur waar te maken. Het verlies van die USP zoals dat in het vakjargon dan heet zal samen met een geblutst Vlaams imago de neerwaartse spiraal waarin de partij verzeild is ("uiteindelijk is het toch maar weer Verhofstadt die de klus klaart" is het beeld dat in de media wordt opgehangen) enkel versterken. De verliezers van de volgende verkiezingen zijn bij deze bekend.
Zal de N-VA zich hierin laten meeslepen? Voorlopig wel getuige de keuze om het partijcongres van vanavond niet te laten stemmen over regeringsdeelname maar wel over een mandaat om te onderhandelen over de staatshervorming. Na Pasen wellicht niet meer als er geen boter bij de vis komt. De N-VA kan zo toch een rol blijven spelen, ook al zijn ze makkelijk inwisselbaar (sp.a zal geen graten zien in een "flauwe" staatshervorming en kan makkelijk toetreden tot een regering met een door toedoen van PS en cdH voldoende links programma). Voorwaarde daartoe is vijf minuten politieke moed om het kartel met CD&V op te zeggen, iets wat CD&V zich in bovengeschetst scenario niet kan veroorloven.
Een staatshervorming evenmin: nochtans zou het kartel CD&V - N-VA nooit toetreden tot een volgende regering zonder staatshervorming. Deze regering mag dan wel tijdelijk zijn en finaal blijft het de bedoeling om met Pasen een definitieve regering mét staatshervorming op de rails te hebben, maar het lot van de staatshervorming is meer dan ooit onzeker en dan drukken we ons nog voorzicht uit. Men blijft tegen beter weten in hopen op een doorbraak en hoopt dan dat het cdH zich nu - geruggesteund door de PS - wat inschikkelijker zal opstellen, maar evengoed kan het cdH zich net door die ruggesteun nog dwarser gaan leggen. Een "oui" zal de komende maanden wellicht een "oui" zijn en blijven, maar een "non" zal wel een oorverdovend "non" zijn. Ook niet vergeten dat de MR wellicht wat van de gelaten communautaire pluimen zal willen terugwinnen, een strakkere opstelling in het dossier van de staatshervorming is daartoe een uitgelezen mogelijkheid. Er is inmiddels sprake van een Comité van Twaalf samengesteld uit vertegenwoordigers van alle partijen behalve uiteraard Vlaams Belang en Lijst Dedecker om de staatshervorming voor te bereiden. De Franstalige stellingen zullen worden verdedigd door onder meer Olivier Maingain, Joëlle Milquet en Philippe Moureaux. Het wordt een oneerlijke strijd tegen onder meer Jean-Luc Dehaene (beroepsfoefelaar die weliswaar nog niet veel zin heeft) en Guy Vanhengel (die de taalwetten in Brussel als een last beschouwt).
Het korte winkelbriefje van Verhofstadt III (GVA)
Zit er dan echt niets in Verhofstadt III? Toch wel: twee CD&V'ers wier voluntarisme het legendarische voluntarisme van Verhofstadt doen verbleken.
- Yves Leterme: naast de bevoegdheid voor institutionele hervormingen waar een mislukking wenkt, krijgt hij ook de begroting in handen. Aartsmoeilijk en wellicht niet te klaren zonder het nemen van onpopulaire maatregelen.
- Jo Vandeurzen neemt justitie onder handen: dit departement werd jarenlang dusdanig mismeesterd dat "incidenten" moeilijk te vermijden zijn.
Beiden zullen het uiterst moeilijk hebben om hun mantra van goed bestuur waar te maken. Het verlies van die USP zoals dat in het vakjargon dan heet zal samen met een geblutst Vlaams imago de neerwaartse spiraal waarin de partij verzeild is ("uiteindelijk is het toch maar weer Verhofstadt die de klus klaart" is het beeld dat in de media wordt opgehangen) enkel versterken. De verliezers van de volgende verkiezingen zijn bij deze bekend.
Zal de N-VA zich hierin laten meeslepen? Voorlopig wel getuige de keuze om het partijcongres van vanavond niet te laten stemmen over regeringsdeelname maar wel over een mandaat om te onderhandelen over de staatshervorming. Na Pasen wellicht niet meer als er geen boter bij de vis komt. De N-VA kan zo toch een rol blijven spelen, ook al zijn ze makkelijk inwisselbaar (sp.a zal geen graten zien in een "flauwe" staatshervorming en kan makkelijk toetreden tot een regering met een door toedoen van PS en cdH voldoende links programma). Voorwaarde daartoe is vijf minuten politieke moed om het kartel met CD&V op te zeggen, iets wat CD&V zich in bovengeschetst scenario niet kan veroorloven.
