Het FDF en zijn sympathisanten doen er alles aan om het imago van Vlaanderen in het buitenland te beschadigen. Eerder berichtte TAKtueel al over de intiatieven van het FDF bij de Raad van Europa en in het Europees Parlement. Nu komt daar de Verenigde Naties bij. Vlaanderen zal hangen ... (het zoveelste deel van een slecht vervolgverhaal)

Le Soir bericht vandaag over de bezorgdheid die de VN uit over de Vlaamse Wooncode. Die zou discriminerend zijn en racistisch. Minister Marino Keulen reageert geïrriteerd. De vraag is echter of zijn reactie zoden aan de dijk zal zetten.

Sinds jaren werken de Franstaligen, met het FDF op kop, aan een operatie "beschadig Vlaanderen". Met succes. Keer op keer krijgt Vlaanderen de Raad van Europa van op zijn dak. Keer op keer moet die Raad vaststellen dat het FDF de zaken enigszins verkeerd voorstelde en keert die Raad onverrichterzake terug, uitaard na eerst een of ander advies geformuleerd te hebben. Een mens moet aan zijn reputatie denken ...

Dat Vlaanderen er tot nu toe zonder kleerscheuren is vanaf gekomen, mag ons echter niet hoopvol stemmen. Vertel een leugen één maal, en niemand herinnert zich die leugen. Vertel een leugen menigmaal, en er blijft altijd iets van die leugen aan je kleven.

Zo zal het ook met Vlaanderen gaan. Hoewel Vlaanderen gedurende de laatste duizend jaar keer op keer het slachtoffer is geweest van de veroveringsdrang van vreemde naties, worden we door die Franstalige "vrienden" omgetoverd van slachtoffer in agressor. Nochtans heeft Vlaanderen de laatste zevenhonderd jaar geen morzel gronds veroverd. Integendeel: wij hebben zowat tweederden van ons territorium verloren.

Van een imperialistische taal- en cultuurpolitiek kan Vlaanderen ook al niet beschuldigd worden: sinds zijn ontstaan heeft het nooit een poging ondernomen om buiten de eigen steeds nauwer wordende grenzen zijn taal of cultuur op te leggen. Het tegendeel was waar: de Vlaamse adel en burgerij leek er een plezier in te scheppen zichzelf te verfransen.

Doordat Vlaanderen eindelijk assertief geworden is en binnen de eigen grenzen (!) respect eist voor de eigen taal en cultuur, is Vlaanderen volgens de Franstaligen plots veranderd van slachtoffer in aspirant-Serviër.

Serviër, godbetert. In het Europees Parlement moet dat onze bijnaam worden. Daar doen de Franstaligen alles aan.

Zo'n verdraaiing van de werkelijkheid, dat is tenenkrullend. Maar toch moet je de Franstaligen dit nageven: zij zijn in staat om op een gecoördineerde wijze én met het nodige geduld aan een duivels plan te werken. Alle geledingen van de maatschappij worden bij de strijd betrokken: de pers (die slechts één stem laat horen), de politieke partijen (die aan één zeel trekken als het op de Franstalige imperialistische belangen aankomt) en de organisaties (zoals nu de Waalse Ligue des Droits de l'Homme).

Waar blijft het antwoord van de Vlaamse politici op deze regelrechte aanval? Wie van onze eigen verkozenen wil een actie op touw zetten om het imago van Vlaanderen op te vijzelen en de wereld onze waarheid te vertellen? Of zijn onze vertegenwoordigers te druk bezig met het Belgische imago? Moeten wij hier enige zelfhaat ontwaren?

Want haat, daarover gaat het. Volgens de Franstaligen moet de wereld Vlaanderen haten. Tot nu toe lukt dat haten zeer goed in het Zuiden des Lands. Lees de reacties op het artikel van Le Soir maar eens rustig na en je weet onmiddellijk wat ons te wachten staat op internationaal vlak.

Hadden wij maar enkele politici die het voor Vlaanderen zouden opnemen ...

Lees het artikel en de reacties in Le Soir ...