19/05: Imagoproblemen
Rubriek: Rand
Geplaatst door: winnetoe
Onder het motto 'waar rook is, is vuur' trachten allerlei aasgieren Vlaanderen een imagoprobleem aan te praten. Terecht?
Over de grond van de zaak kan er geen discussie zijn: een aantal kandidaat-burgemeesters heeft willens nillens de taalwet overtreden door het versturen van kiesbrieven volgens taalaanhorigheid én door het bijhouden van taalregisters van de bevolking. Het was niet de eerste keer dat dit gebeurde (ook in 2000 - 2003 - 2004 waren er al problemen) en bovendien wisten de kandidaat-burgemeesters drommels goed dat zij door zo te handelen in de fout gingen: de 'strenge' Vlaamse invulling van de taalwetgeving werd in het verleden reeds meermaals aangevochten voor de Raad van State - zonder succes evenwel. Het gevoel van straffeloosheid van de kandidaat-burgemeesters kent overigens geen grenzen: ook in de aanloop naar de verkiezingen van juni 2007 - terwijl hun benoeming door de geschetste taalovertredingen op zich liet wachten - gingen de kandidaat-burgemeesters nogmaals in de fout.
Een andere vaak terugkomende fout is het gebruik van het Frans tijdens de gemeenteraden. Als voorzitter van de gemeenteraad hadden de kandidaat-burgemeesters hiertegen moeten optreden, zij deden dit niet, ze weigerden dit zelfs pertinent. Ook deze regels werden aangevochten bij hogere rechterlijke machten - eveneens zonder succes. Wie de wet die dit verbiedt maar niks vindt, bedenkt best even dat daar waar de vrijheid van anderstaligen om Frans te gebruiken begint, de vrijheid voor Nederlandstaligen eindigt om de gemeenteraad te volgen. Vermits deze gemeenten nog steeds tot het Vlaamse taalgebied behoren lijkt het ons de logica zelve dat het dan maar de anderstaligen zijn die zich moeten aanpassen.
Achter de kritiek op de Vlaamse gehechtheid aan taalwetten en taalgrens gaat een verborgen agenda schuil. De Reynebeaus van deze wereld willen op deze manier de hypotheek opheffen die momenteel rust op het voortbestaan van België. Als Vlaanderen minder strikt zou toezien op de taalwetgeving en als grenzen tussen de taalgebieden vervagen dan is het centrum van het land (en daarmee het land) immers 'verlost' van een pak samenlevingsproblemen.
Een deel van de critici is overigens fundamenteel oneerlijk. Als er hier problemen zijn, wat dan niet te denken van Québec? Een onderneming die zich in onze regio bezondigt aan anderstalige reklame die krijgt in het 'slechtste' geval een briefje in de bus met de vraag om dat in de toekomst te laten. Doet diezelfde onderneming dat in Québec, dan heeft ze binnen de kortste keren een fikse boete in de bus. Wie zich niet kan uitdrukken in het Frans mag zich in een andere taal richten tot een administratie. De administratie heeft echter niet de verplichting om in die 'andere taal' te antwoorden. Deze niet-verplichting wordt als je het 'Charter van de Franse taal' goed doorneemt verder onderbouwd door voor het merendeel van de uit te wisselen documenten het Frans te verplichten.
Ik heb geen weet van missies van de VN naar Québec, artikels over het geweldloos taalfascisme aldaar zijn mij eveneens onbekend. Men zou ook kunnen verwachten dat diegenen die de ene internationale instelling na de andere overhalen om de racistische Vlamingen de mantel uit te vegen, dezelfde ijver zouden aan de dag leggen als het over Québec gaat, of toch minstens enige terughoudendheid. Niet dus als we luisteren naar toespraken op internationale congressen van de francofonie of een kijkje nemen op de webstek van Carrefour waar we sinds kort prominent een verwijzing naar Quebec terugvinden.
Het weze duidelijk: Vlaanderen hoeft zich niet te schamen over z'n kijk op de taalwetgeving. Misschien daterend uit een andere periode, maar jammergenoeg, nog steeds brandend actueel.
Een andere vaak terugkomende fout is het gebruik van het Frans tijdens de gemeenteraden. Als voorzitter van de gemeenteraad hadden de kandidaat-burgemeesters hiertegen moeten optreden, zij deden dit niet, ze weigerden dit zelfs pertinent. Ook deze regels werden aangevochten bij hogere rechterlijke machten - eveneens zonder succes. Wie de wet die dit verbiedt maar niks vindt, bedenkt best even dat daar waar de vrijheid van anderstaligen om Frans te gebruiken begint, de vrijheid voor Nederlandstaligen eindigt om de gemeenteraad te volgen. Vermits deze gemeenten nog steeds tot het Vlaamse taalgebied behoren lijkt het ons de logica zelve dat het dan maar de anderstaligen zijn die zich moeten aanpassen.
Achter de kritiek op de Vlaamse gehechtheid aan taalwetten en taalgrens gaat een verborgen agenda schuil. De Reynebeaus van deze wereld willen op deze manier de hypotheek opheffen die momenteel rust op het voortbestaan van België. Als Vlaanderen minder strikt zou toezien op de taalwetgeving en als grenzen tussen de taalgebieden vervagen dan is het centrum van het land (en daarmee het land) immers 'verlost' van een pak samenlevingsproblemen.
Een deel van de critici is overigens fundamenteel oneerlijk. Als er hier problemen zijn, wat dan niet te denken van Québec? Een onderneming die zich in onze regio bezondigt aan anderstalige reklame die krijgt in het 'slechtste' geval een briefje in de bus met de vraag om dat in de toekomst te laten. Doet diezelfde onderneming dat in Québec, dan heeft ze binnen de kortste keren een fikse boete in de bus. Wie zich niet kan uitdrukken in het Frans mag zich in een andere taal richten tot een administratie. De administratie heeft echter niet de verplichting om in die 'andere taal' te antwoorden. Deze niet-verplichting wordt als je het 'Charter van de Franse taal' goed doorneemt verder onderbouwd door voor het merendeel van de uit te wisselen documenten het Frans te verplichten.
Ik heb geen weet van missies van de VN naar Québec, artikels over het geweldloos taalfascisme aldaar zijn mij eveneens onbekend. Men zou ook kunnen verwachten dat diegenen die de ene internationale instelling na de andere overhalen om de racistische Vlamingen de mantel uit te vegen, dezelfde ijver zouden aan de dag leggen als het over Québec gaat, of toch minstens enige terughoudendheid. Niet dus als we luisteren naar toespraken op internationale congressen van de francofonie of een kijkje nemen op de webstek van Carrefour waar we sinds kort prominent een verwijzing naar Quebec terugvinden.
Het weze duidelijk: Vlaanderen hoeft zich niet te schamen over z'n kijk op de taalwetgeving. Misschien daterend uit een andere periode, maar jammergenoeg, nog steeds brandend actueel.
