Wim Delvoye bis verwijst niet naar een nieuw opvangcentrum voor asielzoekers. Alhoewel. Misschien hoort Delvoye wel in een asiel thuis. Zijn opmerking over de Vlaamse beweging ("die had maar beter niet kunnen bestaan zodat we nu allemaal Frans zouden praten") heeft bij velen kwaad bloed gezet. En toeval of niet, maar een dag later las ik in Knack enkele zeer interessante beschouwingen. Die hadden op zich niets te maken met de uitspraken van Delvoye, maar gingen wel over nationalisme ...

Het citaat waarmee we Delvoye om de oren willen slaan, is van de hand Peter De Graeve. Die schreef onlangs een boek met als titel "Staat van ontbinding" (een prachttitel, als u het ons vraagt).

"Identiteit is niet de bevestiging van een werkelijkheid. Ze materialiseert veeleer het verlangen naar een andere werkelijkheid. Dit verlangen is het, dat zich vervolgens in de symbolen realiseert".

Dus, kasteelheer Delvoye: als de Vlaamse beweging is kunnen ontstaan, dan is dat het gevolg geweest van de wil van de Vlamingen die verlangden naar een andere werkelijkheid. Misschien eentje die niet neerkeek op hun taal en cultuur.

En we gaan verder.

"Daaruit kan men besluiten dat de discussie over de vraag welke van beide identiteiten, de Belgische of de Vlaamse, de meest reële is, de kern van de zaak mist. De vraag is veeleer welk soort van verlangen zich achter deze identiteiten verbergt. (...) De Belgische identiteit [richt] zich op een illusoir gevoel van nationale eenheid, dat van meet af aan een ontsporing van de democratie heeft veroorzaakt. (...) De Belgische identiteit ontspoort (...) vanuit het verlangen om het gelijkheidsstreven, en de daaraan ten grondslag liggende diversiteit, te ontkennen."

Met andere woorden, kasteelheer: indien uw geliefkoosde Belze staat de Vlamingen niet miskend had, was er geen nood aan een Vlaamse beweging geweest. Vergelijk het gerust met de organisatie Doel 2020. Indien Doel niet bedreigd zou zijn, was er geen nood aan deze organisatie. Snapt u?

Uitsmijter

"Vlaamse kunstenaars zijn soms erg virulent in hun afwijzing van de Vlaamse identiteit. Zij omschrijven die als 'eng', 'bekrompen', 'racistisch', 'egoïstisch' en 'wereldvreemd'. (...) De Vlaamse culturele elite verdedigt de Belgische realiteit ontdaan van haar ondemocratische geschiedenis. De Belgische elite verdedigt een Belgische geschiedenis, ontdaan van de democratische realiteit."


Boek: Peter De Graeve, Staat van ontbinding, Pelckmans, 2008