De oranjeblauwe koks raken het maar niet eens over het communautaire menu. Wat gaat dat geven wanneer de heren en dame onderhandelaars daadwerkelijk de keuken in moeten om het menu te bereiden?

Aandoenlijk is het in alle geval, de hardnekkigheid waarmee de Vlaamse onderhandelaars sleutelen aan het communautaire menu. De vraag moet echter gesteld worden, waar leidt dit alles toe? Het menu is een vehikel dat de partijcongressen moet doen geloven dat er een serieuze staatshervorming komt, niet meer of niet minder. Wanneer we kijken hoeveel bloed, zweet en tranen het kost om alleen nog maar dat menu op te stellen, dan kunnen we niet anders dan heel pessimistisch te zijn over die staatshervorming. Diegenen die nu nog geloven dat een menu - hoe goed het ook moge worden - een garantie betekent voor de o zo noodzakelijke staatshervorming, koesteren naar ons gevoel een aan de naïviteit grenzende ijdele hoop. Franstalig België blijft doof voor gerechtvaardigde Vlaamse eisen, andere oplossingen dringen zich op!

Formateur Leterme houdt het voor bekeken, voor vandaag althans (HLN)
Nog altijd geen communautair akkoord (VRTNieuws.net)