ROUWBERICHT
(pdf bestand)
Eric Crommelynck werd actief in TAK in 1975 en werd al
snel de rechterhand van Piet De Pauw. In 1976 werd hij lid van de TAK-raad
en verantwoordelijk uitgever van het tijdschrift De Taktivist.
Begin 1977 werd hij
actie-verantwoordelijke en na het ontslag van stichter Piet De Pauw (mei
1977) nationaal TAK-verantwoordelijke. Hij wist vlug weer orde op zaken te
stellen en in volle Egmontpactperiode speelde TAK weer volop mee.
In 1978 lag hij aan de basis van
de taktiek van de Voerwandelingen die
het land tot in 1981 op zijn grondvesten deed daveren. Eric slaagde er
echter vooral in door zijn rechtlijnige houding de Voerense Vlamingen
opnieuw de nodige assertiviteit en het zelfbewustzijn bij te brengen om voor
hun zaak op te komen. De huidige Vlaamse 'bloei' van Voeren is daarvan het
gevolg.
Het TAK basisprincipe van
ideologische neutraliteit en partijpolitieke ongebondenheid was Eric op het
lijf geschreven en werd door hem met hand en tand verdedigd.
Door zijn principiele houding,
werkkracht en onvoorwaardelijke inzet genoot hij het respect van zijn
medestanders en zelfs tegenstanders en inspireerde hij de volgende
generaties TAK-militanten.
Eind 1986 gaf hij de actiefakkel
door en werd hij ere-voorzitter.
Hij bleef echter meewerken aan
o.m het amnestiedossier en stond van 1992 tot december 1995 (laatste nummer)
in voor de abonnementendienst van De Taktivist.
Voor zijn verdiensten ontving hij
de André Demedtsprijs (Kortrijk, 1988), de Flor Grammensprijs (Brussel,
1989) en werd door de gemeente Voeren gehuldigd als 'Verdienstelijk Vlaming'
(Voeren, 1989).
De militanten van het Taal Aktie
Komitee betuigen hierbij hun oprechte deelnemening aan de familie, kinderen
en partner van Eric.